I kapetan Boško Bulatović dobija spomenik u Kolašinu

Kolašin postaje “grad spomenika”, Foto: Dragana Šćepanović

Većina odbornika Skupštine opštine Kolašin podržala je inicijativu za pokretanje postupka podizanja spomenika kapetanu I klase Bošku V. Bulatoviću, oficiru crnogorske vojske i borcu na Solunskom frontu. Odbornici Nove srpske demokratije, koji su podnijeli inicijativu, predlažu da obilježje bude postavljeno na vidnom i javno pristupačnom mjestu u gradskom području, dok bi konkretna lokacija bila naknadno određena.

Spomenici, već podignuti ili tek predloženi, među najupečatljivijim su obilježjima mandata aktuelne kolašinske vlasti. Međutim, predloge o tome kome grad treba da se oduži i čije stradanje da trajno obilježi pratile su rasprave koje su pokazale različite poglede na prošlost i način njegovanja kulture sjećanja.

Spomenik mitropolitu Amfilohiju Radoviću otkriven je prošlog oktobra u dvorištu Crkve svetog Dimitrija, na inicijativu bivšeg predsjednika Opštine Vladimira Martinovića (Demokrate), uz 50.000 eura opredijeljenih iz opštinskog budžeta. Vladajuća većina je 13. oktobra podržala i program kojim je predviđen spomenik “nevino stradalima na Lugu 1942. godine”, koji je predložio predsjednik Opštine Petko Bakić (Demokrate).

Opozicija nije bila protiv podizanja spomenika Bulatoviću, čiji životni i ratni put, kako su obrazložili predlagači, opravdava trajno obilježavanje njegovog imena u rodnom kraju. Međutim, opozicioni odbornik Balša Cvetković (DPS-SD-građani), Bulatovićev potomak, osporio je kontekst u kojem je inicijativa podnijeta.

Inicijativu odbornika Nove srpske demokratije komentarisao je citirajući Bogumila Hrabaka i njegovu knjigu “Borba između crnogorskog dvora i srpske vlade oko obrazovanja crnogorske vojske i oko dobrovoljaca 1916-1918. godine”.

“U tom djelu piše: ‘Pješad. kapetan I. kl. Boško Bulatović, rodom iz Kolašina u Crnoj Gori, beše stalno praćen jednim žandarmeriskim podnarednikom da ne bi kao “ađutant kralja Nikole” širio kakvu propagandu. Kad ga je komandant brigade upitao: “Ama dokle ćeš ti biti Crnogorac, Bulatoviću?”, on je odgovorio: “I posle smrti, g. pukovniče!”’ Stoga ne mogu podržati inicijativu Nove srpske demokratije da se spomenik Bošku Bulatoviću podigne u kontekstu Dana srpske zastave, jer je moj čukunđed na Kajmakčalanu možda podigao zastavu koju je imao, a ne koju je želio”, kazao je Cvetković.

Prema njegovim riječima, takva inicijativa bila bi opravdana u kontekstu spomen-obilježja Kolašincima poginulim na Solunskom frontu. On podsjeća da su na tom frontu, pored Bulatovića, poginuli i mnogi drugi Rovčani i Moračani.

Predlagači, s druge strane, u obrazloženju ističu Bulatovićevu vezu sa rodnim krajem.

“Činjenica da je Bulatović rođen u Rečinama kod Kolašina predstavlja neposrednu zakonsku i istorijsku vezu sa ovom opštinom. Zakon, pored mjesta rođenja, dozvoljava podizanje spomen-obilježja i na drugom mjestu koje je adekvatno za ostvarenje cilja spomen-obilježja, zbog čega smatramo opravdanim da spomenik bude postavljen na vidnom i pristupačnom mjestu u samom gradu Kolašinu”, navodi se u obrazloženju inicijative.

U obrazloženju odbornici NSD-a podsjećaju da je Bulatović rođen oko 1880. godine u Rečinama, da se školovao u Kolašinu, a potom na Cetinju završio oficirsku školu.

“Kao oficir crnogorske vojske učestvovao je u balkanskim ratovima. Nakon kapitulacije Crne Gore 1916. godine nije prekinuo borbu, već je nastavio ratni put i priključio se srpskoj vojsci na Solunskom frontu. U sastavu Drinske divizije komandovao je 2. četom 1. bataljona 5. pješadijskog puka”, piše u inicijativi.

Poseban dio obrazloženja posvećen je Bulatovićevom učešću u borbama na Kajmakčalanu 1916. godine, gdje je poginuo. Predlagači se pozivaju na svjedočenje majora Mihaila Madarevića, prema kojem je Bulatović nekoliko minuta prije pogibije prvi pobo srpsku zastavu na vrhu Kajmakčalana i time podstakao vojnike koji su napadali neprijateljske položaje.

“Prema drugim zabilježenim istorijskim izvorima, Bulatović je na čelu svoje čete, sa isukanom sabljom i uz poklič ‘Ura!’ izbio na vrh, nakon čega je uskočio u neprijateljski rov i zadobio smrtonosnu ranu u grudi. Živio je dovoljno dugo da sazna da je položaj osvojen”, navodi se u dokumentu.