Mag een undercoveragent deelnemen aan een gewapende overval of een drugstransport als een criminele groep dat verlangt om zijn loyaliteit te bewijzen? Irshaad Fatehmahomed (NPS) wil dat de regering daar een ondubbelzinnig antwoord op geeft voordat de wettelijke regeling voor infiltratie wordt vastgesteld.
Het parlementslid stelde de vraag donderdag 15 oktober tijdens de behandeling van de wijziging van het Wetboek van Strafvordering in De Nationale Assemblée (DNA). Volgens hem moet duidelijk worden waar de juridische grens ligt tussen infiltreren in een criminele organisatie en zelf strafbare feiten plegen.
De ontwerpwet regelt de inzet van infiltranten als bijzondere opsporingsmethode. Fatehmahomed wees erop dat een infiltrant in de praktijk moet meebewegen met een groep om niet te worden ontmaskerd. Juist daardoor kunnen situaties ontstaan waarin de opdracht van de opsporingsdienst botst met wat de organisatie van hem verlangt.
Verbod op uitlokking beantwoordt niet alle vragen
Volgens Fatehmahomed bepaalt het voorstel dat een infiltrant iemand niet tot andere strafbare feiten mag brengen. Dat uitlokkingsverbod geeft volgens hem echter nog geen voldoende antwoord op de vraag wat de infiltrant zélf binnen de groep mag doen.
Hij vroeg de regering daarom om absolute helderheid over het toegestane handelen. Die duidelijkheid moet niet alleen burgers beschermen, maar ook de opsporingsambtenaar die namens de overheid een risicovolle opdracht uitvoert.
Fatehmahomed onderschreef het belang van modernere methoden om georganiseerde en grensoverschrijdende criminaliteit aan te pakken. Zijn vragen gingen over de voorwaarden waaronder die methoden verantwoord kunnen worden ingezet.
Ook Krishna Mathoera (VHP) plaatste kanttekeningen bij de praktische inzet van undercoveragenten. Zij betwijfelt of infiltratie en pseudokoop met lokale opsporingsambtenaren steeds succesvol kunnen worden uitgevoerd in een samenleving waarin veel mensen elkaar kennen.
Bescherming van agent en gezin
Mathoera vroeg welke maatregelen de regering voorbereidt om het leven van infiltranten en hun gezinsleden te beschermen. Ook wilde zij weten of de risico’s uitdrukkelijk met de politievakbond zijn besproken en wat de bond daarvan vindt.
Ingrid Karta-Bink (NDP) legde eveneens de nadruk op de veiligheid van de infiltrant. Een agent moet binnen een criminele groep als vertrouweling worden geaccepteerd, terwijl hij tegelijkertijd bewijsmateriaal verzamelt tegen diezelfde groep. Zij vroeg hoe de regering hem tegen de gevolgen van ontdekking wil beschermen.
Mathoera stelde daarnaast voor buitenlandse opsporingsambtenaren te kunnen inzetten voor infiltratie en pseudokoop onder Surinaamse wetgeving. Volgens haar kan dat helpen bij de beperkte anonimiteit van lokale agenten.
Zij vroeg waarom de mogelijkheid om buitenlandse opsporingsambtenaren in te zetten volgens haar wel bij stelselmatige observatie is opgenomen, maar niet bij infiltratie en pseudokoop. Ook wilde zij weten of de regering die mogelijkheid heeft overwogen en onder welke voorwaarden buitenlandse deskundigen zouden kunnen optreden.
Raymond Sapoen (NDP) wees eveneens op de kwetsbaarheid van undercoveroperaties in een kleine samenleving. Niet alleen infiltranten, maar ook lokale informanten en hun directe familie kunnen volgens hem gevaar lopen wanneer hun rol bekend wordt.
The post Mag een undercoveragent meedoen aan een overval? DNA vraagt om heldere grenzen appeared first on Suriname Herald.