Een belastingplichtige met een schuld van SRD 10 miljoen zou volgens de besproken regeling SRD 100.000 moeten betalen voor alleen de betekening van een dwangbevel. Dat rekenvoorbeeld gebruikte parlementariër Jeffrey Lau (NPS) om de gevolgen van een invorderingstarief zonder maximum zichtbaar te maken. Samen met VHP-fractieleider Asis Gajadien drong hij aan op aanpassing: de kosten moeten verband houden met het werk dat de Belastingdienst daadwerkelijk verricht.
De kwestie kwam dinsdag aan de orde tijdens de behandeling van de Invorderingswet en de Kostenwet Invorderingen Belastingen in De Nationale Assemblée (DNA). Verschillende leden vinden dat het innen van belastingschulden niet mag uitmonden in een extra financiële straf onder de naam invorderingskosten.
Gajadien verwees naar de bepaling waarin voor de betekening van een dwangbevel met bevel tot betaling een tarief van één procent van de openstaande belastingschuld wordt genoemd, met een minimum van SRD 500. Zijn bezwaar richtte zich op de koppeling aan de schuld: dezelfde administratieve handeling kan daardoor voor de ene belastingplichtige aanzienlijk duurder uitvallen dan voor de andere.
Hij stelde dat belasting, boetes en invorderingskosten verschillende doelen hebben. Belastingen worden geheven op een wettelijke grondslag, boetes hebben een bestraffend karakter en invorderingskosten moeten de gemaakte kosten vergoeden. Wanneer die laatste bedragen niet meer in een redelijke verhouding staan tot de verrichte werkzaamheden, krijgen ze volgens hem feitelijk het karakter van een aanvullende sanctie.
Dezelfde handeling, een veel hogere rekening
Lau maakte het verschil concreet met een schuld van SRD 10 miljoen. Eén procent daarvan is SRD 100.000, terwijl het volgens hem nog steeds om één betekening gaat. Hij vroeg daarom om een maximum en sprak daarnaast een voorkeur uit voor een degressief tarief, waarbij de procentuele last afneemt naarmate het bedrag stijgt.
BEP-fractieleider Ronny Asabina ondersteunde het principiële bezwaar van Gajadien. Invorderingskosten zijn volgens hem geen verdiensten voor de overheid, maar dienen ter dekking van gemaakte kosten. Hij wil voorkomen dat belastingbetalers onterecht op hogere kosten worden gejaagd.
Ook Jennifer Vreedzaam (NDP) pleitte voor een maximumgrens. Zij wees op het risico dat administratieve kosten zich opstapelen en vooral economisch kwetsbare burgers zwaar treffen. Bij het vaststellen van kosten moet volgens haar worden gekeken naar de omvang en complexiteit van de invordering, de betalingscapaciteit en de gevolgen voor mensen met lagere inkomens.
De kritiek betekent niet dat de betrokken leden belastinginning afwijzen. Gajadien benadrukte dat de staat verschuldigde belastingen effectief moet kunnen innen. Zijn verzoek is dat daarvoor een transparante en rechtvaardige kostenregeling wordt gemaakt, met duidelijke bescherming tegen bedragen die verder gaan dan vergoeding van de invordering.
The post SRD 100.000 voor één dwangbevel? Gajadien en Lau willen grens aan invorderingskosten appeared first on Suriname Herald.